ในปี พ.ศ.๒๔๗๐ น.ท.หลวงเวชยันต์รังสฤษฎ์ (อดีต ผบ.ทอ.) ได้ออกแบบ และสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิดขึ้นใช้ในราชการ (เป็น บ.ประเภททิ้งระเบิด ทอ.กำหนดแบบ ผลการสร้างประสบความสำเร็จ) พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามว่า "บริพัตร" นับว่าเป็นการออกแบบ และสร้างเครื่องบินใช้ในราชการ ได้เป็นครั้งแรกโดยคนไทย และ ทอ.กำหนดแบบเป็น บ.ประเภททิ้งระเบิด "บ.ท.๒" เคยประจำการในกองบินน้อยที่ ๒
   ประจำการใน ทอ. พ.ศ.๒๔๗๐ - ๒๔๘๓ (ตำนาน ทอ.)

บทบาทของ บ.ท.๒ (บริพัตร)
    บ.ท.๒ เดินทางไปเยือนต่างประเทศ ๒ ครั้ง
    ครั้งที่ ๑ ไปเยือนประเทศอินเดีย ตามคำเชิญของรัฐบาลอินเดีย กรมอากาศยานได้ส่ง บ.ท.๒ ไปในปี ๒๔๗๒
    ครั้งที่ ๒ ไปเยือนอินโดจีนฝรั่งเศส ที่เมืองฮานอย เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี และนำพวงมาลาไปวางที่ อนุสาวรีย์ทหารฝรั่งเศสที่เสียชีวิตในสงครามโลก ครั้งที่ ๑ ในปี ๒๔๗๓

บ.ท. ๒ (บริพัตร)
ออกแบบโดย พันโท หลวงเวชยันต์รังสฤษฎ์
สร้างโดย โรงงานอากาศยาน
แบบ ปีก ๒ ชั้น โครงสร้างท่อดูราลแมง และไม้บุผ้า
ประเภท ทิ้งระเบิด ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ จูปีเตอร์ ๔๕๐ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๔๔ ฟุต
ยาว ๒๘ ฟุต ๙ นิ้ว
สูง ๑๐ ฟุต ๕ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๔,๐๗๐ ปอนด์ (๑,๘๔๕.๘ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๕๗ ไมล์ /ชม.(๒๙๐.๗ กม.)
ประจำการใน ทอ. เมื่อ พ.ศ.๒๔๗๐ - ๒๔๘๓

 

บ.ฝ.๙
เครื่องบินฝึกแบบที่ ๙
(Chipmunk)
(พ.ศ.๒๔๙๒ - ๒๕๓๒)

 

ในปี พ.ศ.๒๔๙๒ กองทัพอากาศ ซื้อเครื่องบินฝึกแบบ ชิปมังค์ (De Havilland DHC--1 Chipmunk) จากแคนาดา จำนวน ๑๘ เครื่อง ราคาเครื่องละ ๑๒,๙๖๐ ดอลลาร์ กำหนดชื่อเป็น บ.ฝ.๙ (เครื่องบินฝึกแบบที่ ๙) และซื้อเพิ่มเติมจากอังกฤษอีก ๔๘ เครื่อง ใน พ.ศ.๒๔๙๔-๒๔๙๕ ราคาเครื่องละ ๔,๑๗๕ ปอนด์
เคยเข้าประจำการใน รร.การบิน
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๒ - ๒๕๓๒

บ.ฝ. ๙ (ชิปมั้งค์)
บริษัทสร้าง เดอฮาวิลแลนด์ (คานาดา)
ประเภท ฝึกขั้นต้น ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ยิปซีเมเจอร์ ๑๐ - ๑, ๑๐ - ๒, ๑๐ - ๓
กำลัง ๑๔๕ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๓๔ ฟุต ๔ นิ้ว
ยาว ๒๕ ฟุต ๕ นิ้ว
สูง ๗ ฟุต
น้ำหนักรวม ๑,๙๓๐ ปอนด์ (๘๗๕.๒ ก.ก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๔๐ ไมล์ / ชม. (๒๕๙.๒ กม.)
อัตราเร็วบินเดินทาง ๑๒๔ ไมล์ / ชม. (๒๒๙.๖ กม.)
พิสัยบิน ๔๘๕ ไมล์ (๘๙๘.๒ กม.)
เพดานบิน ๑๙,๔๐๐ ฟุต
ประจำใน ทอ. ๒๔๙๒ - ๒๕๓๒

 

บ.ฝ.๘
เครื่องบินฝึกแบบที่ ๘
(AT-6, Texan)
(พ.ศ.๒๔๙๑-๒๕๑๗)

 

ในปี พ.ศ.๒๔๙๑ ทอ.ได้ซื้อเครื่องบินฝึกขั้นสูง AT-6 Texan มา ๒ รุ่น คือ T-6F และ
T-6G ซึ่งเป็นเครื่องบินใช้แล้วที่ได้รับการปรับปรุงสภาพใหม่ จากประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเครื่องฝึกที่มีชื่อเสียงและมีประวัติการใช้งานดีเด่นที่สุดแบบหนึ่งในประวัติศาสตร์การบิน ทอ. กำหนดแบบเป็น บ.ฝ.๘ เคยประจำการใน กองบินน้อยที่ ๑, รร.การบิน, กองบินน้อยที่ ๔, กองบินน้อยที่ ๖ และ กองบินน้อยที่ ๗
    ประจำการใน ทอ.ปี พ.ศ.๒๔๙๑ - ๒๕๑๗
    บ.ฝ.๘ นอกจากจะเป็น บ.ฝึกแล้ว ทอ.ยังนำมาใช้งานในภารกิจหลักเป็นเครื่องบิน ลาดตระเวนชี้เป้า และเป็น บ.โจมตี อีกด้วย

บ.ฝ. ๘
ที - ๖ รุ่น จี
บริษัทสร้าง นอร์ธ อเมริกัน (สหรัฐ)
ประเภท ฝึกขั้นต้น ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ แพรต แอนด์ วิตนีย์ อาร์ - ๑๓๔๐ - เอเอ็น - ๑
จำนวน ๑ เครื่อง
กางปีก ๔๒ ฟุต ๑/๔ นิ้ว
ยาว ๒๘ ฟุต ๑๑ ๗/๘ นิ้ว
สูง ๑๒ ฟุต ๙ ๑/๔นิ้ว
น้ำหนักรวม ๖,๐๐๐ ปอนด์ (๒,๗๒๑ กก.)
อัตราเร็วขึ้นที่ระยะสูง ๕,๐๐๐ ฟุต ๒๐๖ ไมล์ / ชม. (๓๘๑.๕ กม.)
อัตราเร็วบินเดินทางแบบประหยัด ๑๘๐ ไมล์ / ชม. (๓๓๓.๓ กม.)
เพดานบิน ๒๓,๐๐๐ ฟุต
พิสัยบิน ๗๕๐ ไมล์ / ชม. (๑,๓๘๙ กม.)
อาวุธ - ปืนกลอากาศแบบเอ็ม - ๒ ขนาด ๐.๓๐ นิ้ว
จำนวน ๒ กระบอก
- ระเบิดแบบเอ็ม - ๑ ขนาด ๑๐๐ ปอนด์ จำนวน ๒ ลูก
หรือเอ็ม - ๑ ขนาด ๓๐ ปอนด์ จำนวน ๕ ลูก หรือ
เอเอ็ม - เอ็ม ๔๑ จำนวน ๕ ลูก
ประจำการใน ทอ. ๒๔๙๑ - ๒๕๑๗

 

บ.จ.๔
เครื่องบินโจมตีแบบที่๔
(Firefly)
(พ.ศ.๒๔๙๔-๒๔๙๗)

 

ในวันที่ ๒๒ ธันวาคม ๒๔๙๔ กองทัพอากาศ รับโอนเครื่องบินโจมตีแบบ ไฟร์ฟลาย (Fairey Firefly) จำนวน ๑๒ เครื่อง เป็นรุ่น F1 ๑๐ เครื่อง และ T2 ๒ เครื่อง กำหนดชื่อเป็น บ.จ.๔ (เครื่องบินโจมตีแบบที่ ๔)
เคยประ จำการใน กองบินน้อยที่ ๗
    ประจำการในกองทัพอากาศ พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๗

บ.จ. ๔ ไฟร์ฟลาย
บริษัทสร้าง แฟรี เอวิเอชั่น (อังกฤษ)
ประเภท โจมตี ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ รอลส์รอยส์ ๑๒ กำลัง ๑,๘๑๕ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๔๔ ฟุต ๖ นิ้ว
ยาว ๓๘ ฟุต ๑๐ ๓/๑๖ นิ้ว
สูง ๑๕ ฟุต ๕ ๑/๒ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๑๒,๗๒๔ ปอนด์ (๕,๗๗๒.๕ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๒๗๕ ไมล์ / ชม. (๕๐๙.๓ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๙๒.๕ ไมล์ / ชม. (๒๓๙.๘ กม.)
พิสัยบิน ๗๕๐ ไมล์ (๑,๓๘๙ กม.)
เพดานบิน ๑๖,๐๐๐ ฟุต
อาวุธ ปืนกลอากาศ ฮิสปาโน ขนาด ๒๐ มม.
ติดใต้ปีก ๔ กระบอก
ลูกระเบิดขนาด ๒๕๐ กก.ติดใต้ปีกข้างละ ๑ ลูก
ระเบิด ขนาด ๑๐๐ กก.ติดใต้ปีกข้างละ ๒ ลูก

 

บ.ฝ.๑๐
เครื่องบินฝึกแบบที่ ๑๐
(Tigermoth)
(พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๕๐๔)

ในปี พ.ศ.๒๔๙๒ ทอ.ได้รับโอน Tiger Moth จากกองทัพเรือ มาใช้ราชการกองทัพอากาศ เป็น บ.ฝึกขั้นต้น ที่ ทร.ซื้อมาจากประเทศอังกฤษ ทอ.กำหนดแบบเป็น บ.ฝ.๑๐ เคยเข้าประจำการใน กองบินน้อยที่ ๗ และใช้ทำการฝึกสมาธิของ สโมสรการบินกรมพลเรือน
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๕๐๔
    นอกจาก บ.ฝ.๑๐ (Tiger Moth) ใช้ทำการฝึกศิษย์การบินแล้ว เคยเข้าร่วมแสดงการบิน ของ ทอ. ครั้งที่ ๓ พ.ศ.๒๔๙๖ โดยการดับเครื่องยนต์ในระยะสูง ๕,๐๐๐ ฟุต และบินผาดแผลงต่าง ๆ

บ.ฝ. ๑๐ (ไทเกอร์มอธ)
บริษัทสร้าง เดอฮาวิลแลด์ (อังกฤษ)
ประเภท ฝึกขั้นต้น ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ยิปซีเมเจอร์ ๑๐ - ๑ กำลัง ๑๓๐ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๒๙ ฟุต ๔ นิ้ว
ยาว ๒๓ ฟุต ๑๑ นิ้ว
สูง ๘ ฟุต ๙.๕ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๑,๘๒๕ ปอนด์ (๘๒๗.๖ ก.ก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๑๐ ไมล์ / ชม. (๒๐๓.๗ กม.)
อัตราเร็วบินเดินทาง ๙๓ ไมล์ / ซม. (๑๗๒.๒ กม.)
พิสัยบิน ๓๐๐ ไมล์ (๕๕๕.๖ กม.)
เพดานบิน ๑๕,๘๐๐ ฟุต
ประจำการใน ทอ. ๒๔๙๔ - ๒๕๐๔

 

บ.จ.๓
เครื่องบินโจมตีแบบที่๓
(Hellidiver)
(พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๘)

 

ในปี พ.ศ.๒๔๙๔ ทอ.ได้รับ HELLDIVER SB2C ตามโครงการช่วยเหลือทางทหาร จากประเทศสหรัฐอเมริกา จำนวน ๖ เครื่อง เป็น บ.โจมตี ทอ.กำหนดแบบว่า บ.จ.๓ ใช้ในภารกิจโจมตีทิ้งระเบิด เคยประจำการใน กองบินน้อยที่ ๗
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๘
    ทร.สหรัฐ ฯ เคยนำมาดัดแปลงติดอาวุธพิเศษใช้ในปีสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่ ๒ ในหน้าที่ดำทิ้งระเบิดแบบมาตรฐานประจำเรือบรรทุก บ.

บ.จ.๓
เฮลไดเวอร์ (เอส - บี - ๒ - ซี)
บริษัทสร้าง เคอร์ติส - ไรท์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท โจมตี ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ไรท์ - อาร์ ๒,๖๐๐ - ๒๐ กำลัง ๑,๙๐๐ แรงม้า
๑ เครื่อง
กางปีก ๔๙ ฟุต ๘ ๕/๘ นิ้ว
ยาว ๓๖ ฟุต ๑๐ ๑๗/๓๒ นิ้ว
สูง ๑๖ ฟุต ๑๐ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๑๕,๕๖๓ ปอนด์ (๗,๐๕๘ กม.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๒๖๕ ไมล์ / ชม. (๔๙๐.๗ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๗๑ ไมล์ / ชม. (๓๑๖.๖ กม.)
เพดานบิน ๓๐,๐๐๐ ฟุต
พิสัยบิน ๑,๓๓๔ ไมล์ (๒,๔๓๐.๕ กม.)
อาวุธ ปีนกลอากาศ ขนาด ๒๐ มม. จำนวน ๒ กระบอก
ปืนหลัง ขนาด ๐.๓๐ ซี - เอ - แอล ๒ กระบอก
ประจำการ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๘

 

บ.ส.๔
เครื่องบินสื่อสารแบบที่ ๔
(Stinson L-5)
(พ.ศ.๒๔๙๐ - ๒๕๐๒)

 

ในปี พ.ศ.๒๔๙๐ ทอ.ได้ซื้อ Stinson L-5 Sentinel จาก ทอ.อังกฤษ ที่กรุงร่างกุ้งในเดือนมกราคม ๒๔๙๐ จำนวน ๑๐ เครื่อง ราคาเครื่องละ ๑๙,๘๗๒ บาท กำหนดชื่อเป็น บ.ส.๔ (เครื่องบินสื่อสารแบบที่ ๔) เคยประจำการใน กองบินน้อยที่ ๑, กองบินน้อยที่ ๒ และ กองบินน้อยที่ ๖
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๐ - ๒๕๐๒

บ.ส. ๔ สตินสัน (แอล - ๕ )
บริษัทสร้าง สตินสัน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท สื่อสาร ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ไลโคมิว ๔๓๕ - ๑ กำลัง ๑๘๕ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๓๓ ฟุต ๑๑ ๕/๘ นิ้ว
ยาว ๒๔ ฟุต ๑ ๑/๔ นิ้ว
สูง ๗ ฟุต ๑ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๒,๑๐๐ ปอนด์ (๙๕๒.๓ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๖๑ ไมล์ / ชม. (๒๙๘.๑ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๐๐ ไมล์ / ชม. (๑๘๕ กม.)
พิสัยบิน ๓๔๐ ไมล์ (๖ ๒๙.๖ กม.)
เพดานบิน ๑๔,๐๐๐ ฟุต
ประจำการใน ทอ. พ.ศ. ๒๔๙๐ - ๒๕๐๒

 

บ.ส.๓
เครื่องบินสื่อสารแบบที่๓
(Piper L-4)
(พ.ศ.๒๔๙๐ - ๒๕๐๒)

ในปี พ.ศ.๒๔๙๐ ทอ.ได้สั่งซื้อ Piper L-4 จากประเทศสหรัฐอเมริกา จำนวน ๔๒ เครื่อง ราคาเครื่องละ ๑๙,๘๔๐ บาท กำหนดแบบเป็น บ.ส.๓ เป็น บ.แบบสื่อสาร ใช้งานทั่วไป เคยประจำการใน กองบินน้อยที่ ๒, กองบินน้อยที่ ๔, กองบินน้อยที่ ๖ และ กองบินน้อยที่ ๗
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๐ - ๒๕๐๒
    ในระหว่างสงครามโลก ครั้งที่ ๒ Piper L-4J มีบทบาทมากในการชี้เป้าบอกทิศทางในการยิง ของปืนใหญ่, ใช้ฝึกนักบิน, ใช้ลากจูงเครื่องร่อน, บริการรับ-ส่งหนังสือ และใช้ติดต่อสื่อสารในแนวหน้า

บ.ส. ๓ (ไปเปอร์ แอล ๔)
บริษัทสร้าง ไปเปอร์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท สื่อสาร ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ คอนติเนนตัลโอ - ๑๗๐ - ๓ กำลัง ๖๕ แรงม้า ๑ เครื่องยนต์
กางปีก ๓๕ ฟุต ๓ นิ้ว
ยาว ๒๒ ฟุต ๔ ๑/๒ นิ้ว
สูง ๘ ฟุต ๖ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๑,๒๒๐ ปอนด์ (๕๕๓.๒ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๐๐ ไมล์ / ชม. (๑๘๕.๒ กม.)
อัตราเร็วบินเดินทาง ๗๕ ไมล์ / ชม. (๑๓๘.๙ กม.)
พิสัยบิน ๒๐๐ไมล์ (๓๗๐.๔ กม.)
เพดานบิน ๑๖,๐๐๐ ฟุต
ประจำการใน ทอ. ๒๔๙๐ - ๒๕๐๒

 

บ.ส.๖
เครื่องบินสื่อสารแบบที่๖
(Grumman Widgeon)
(พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๙)

 

ในปี พ.ศ.๒๔๙๔ ทอ.ได้รับโอนเครื่องบิน บ.ส.๖ (Grumman Widgeon) จำนวน ๕ เครื่อง จากกองทัพเรือ มาใช้ราชการกองทัพอากาศ เป็น บ.ค้นหาและกู้ภัย, ขนส่งและใช้งานทั่วไป บ.ส.๖ นี้ กองทัพเรือได้รับตาม โครงการช่วยเหลือทางทหาร จากประเทศสหรัฐอเมริกา
    เคยประจำการใน กองบินน้อยที่ ๖ และ กองบินน้อยที่ ๗
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๙

บ.ส.๖ กรัมมันวิดเจียน อี ๔๔ เอ
บริษัทสร้าง กรัมมัน แอร์คราฟท์ เอนยิเนียริ่ง (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท สื่อสาร ๔ - ๕ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ เรนเจอร์ ๖ - ๔๔๐ ซี ๕ กำลัง ๒๐๐ แรงม้า ๒ เครื่อง
กางปีก ๔๐ ฟุต
ยาว ๓๑ ฟุต ๑ นิ้ว
สูง ๑๑ ฟุต ๕ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๔,๕๒๕ ปอนด์ (๒,๐๕๒.๑ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๖๐ ไมล์ / ชม. (๒๙๖.๓ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๓๐ ไมล์ / ชม. (๒๔๐.๗ กม.)
พิสัยบิน ๗๑๕ ไมล์ (๑๓๒๔.๑ กม.)
เพดานบิน ๑๕,๐๐๐ ฟุต
ประจำการ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๔ - ๒๔๙๙

 

บ.ส.๕
เครื่องบินสื่อสารแบบที่๕
(Bonanza)
(พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๗)

 

ในปี พ.ศ.๒๔๙๔ ทอ.ได้รับโอนเครื่องบินสื่อสาร แบบ บ.ส.๕ (โบนันซา) จำนวน ๒ เครื่อง จากกองทัพเรือ มาใช้ในราชการกองทัพอากาศ เคยประจำการ กองบินน้อยที่ ๖ และ กองบินน้อยที่ ๗
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๗
    ในปี พ.ศ.๒๕๐๐ ทอ.ได้นำ บ.ส.๕ (โบนันซา) ที่ปลดประจำการแล้วมาดัดแปลงใหม่เปลี่ยนชุดหางจากรูปตัววี เป็นหางแบบธรรมดา บ.ที่ทำการดัดแปลงใหม่นี้ คือ บ.ทอ.๒

บ.ส.๕ โบนันซ่า
บริษัทสร้าง บีชแอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท สื่อสาร ธุรกิจ ๔ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ คอนติเนนตัล อี กำลัง ๑๘๕ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๓๒ ฟุต ๙นิ้ว
ยาว ๒๕ ฟุต ๒ นิ้ว
สูง ๗ ฟุต ๑ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๒,๕๕๐ ปอนด์ (๑,๑๕๖.๔ ก.ก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๙๐ ไมล์ / ชม. (๓๕๑.๘ กม.)
พิสัยบิน ๗๗๕ ไมล์ (๑,๔๓๕.๓ กม.)
เพดานบิน ๑๘,๐๐๐ ฟุต
ประจำการ เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๔ - ๒๔๙๗

 

บ.ธ.๑
เครื่องบินธุรการแบบที่ ๑
(U-10B)
(พ.ศ.๒๕๐๖ - ๒๕๒๙)

 

ในปี พ.ศ.๒๕๐๖ ทอ.ได้รับมอบ เฮลิโอ ยู-๑๐ ซูปเปอร์ คูริเออร์ จากประเทศสหรัฐอเมริกา ตามโครงการช่วยเหลือทางทหาร (MAP) จำนวน ๑๒ เครื่อง เป็นเครื่องบินธุรการแบบแรกของกองทัพอากาศไทย
ยู-๑๐ เป็นเครื่องบินแบบหนึ่งที่ ทอ.สหรัฐอเมริกา นำเข้าร่วมรบในสงครามเวียดนาม เคยประจำการใน กองบิน ๒
    ประจำการใน ทอ. พ.ศ.๒๕๐๖ - ๒๕๒๙
    ภารกิจและบทบาทของ บ.ธ.๑ ใช้ในงานทั่วไป ขึ้นลงระยะสั้นและต่อต้านผู้ก่อการร้าย

บ.ธ. ๑ (ยู - ๑๐บี)
บริษัทสร้าง เฮลิโอ แอร์คราฟท์ (สหรัฐ ฯ )
ประเภท ธุรการ ๔ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ไลโคมิ่ง ขนาด ๒๘๕ แรงม้า จำนวน ๑ เครื่อง
กางปีก ๓๙ ฟุต
ยาว ๓๐ ฟุต ๔ นิ้ว
สูง ๘ ฟุต ๑๐ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๓,๐๐๐ ปอนด์ (๑,๓๖๐.๕ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๗๖ ไมล์ / ชม. (๗๒๕.๙ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๕๔ ไมล์ / ชม. (๒๘๕.๒ กม.)
พิสัยบิน ๘๔๒ ไมล์
เพดานบิน ๒๓,๕๐๐ ฟุต
ประจำการใน ทอ. พ.ศ. ๒๕๐๖ - ๒๕๒๙

 

บ.ต.๒
เครื่องบินตรวจการณ์แบบที่ ๒
(O-1A)
(พ.ศ.๒๕๑๐ - ๒๕๓๓)

ปี พ.ศ.๒๕๑๐ ทอ.ได้รับ O-1A ตามโครงการช่วยเหลือทางทหารจากสหรัฐอเมริกา เป็นประเภท สื่อสาร, ตรวจการณ์, ควบคุมอากาศยานหน้า - ชี้เป้า ที่นั่งเรียงกัน และเป็นเครื่องบินฝึกนักบินด้วย จำนวน ๘ เครื่อง ทอ.กำหนดแบบเป็น บ.ต.๒ เคยประจำการใน กองบิน ๒๓ และ กองบิน ๕๓
    ประจำการใน ทอ.ปี พ.ศ.๒๕๑๐ - ๒๕๓๓

บทบาทของ บ.ต.๒
    เป็น บ.ที่ทำคุณประโยชน์แก่ประเทศชาติมาแล้วมากมาย ผ่านสมรภูมิการรบมาแล้วโชกโชน โดยทำหน้าที่ในการสื่อสาร ตรวจการณ์ ควบคุมอากาศยานหน้าและชี้เป้า บ.ขับไล่ ในการโจมตีผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ แห่งประเทศไทย ได้เข้าร่วมดำเนินการถวายราชสดุดีแก่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาส วันเฉลิมพระชนมพรรษา โดยทำการบินปล่อยควันสี และโปรยข้าวตอก ดอกไม้ ณ บริเวณ ท้องสนามหลวง
ใน ๕ ธ.ค.๒๕

บ.ต. ๒ (โอ - ๑ เอ )
บริษัทสร้าง เซสสนา แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท ตรวจการณ์ ชี้เป้า ควบคุมอากาศยานหน้า
สื่อสารและฝึก ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ คอนติเนนตัล โอ - ๔๗๐ จำนวน ๖ สูบ
กำลัง ๒๑๓ แรงม้า ๑ เครื่อง
กางปีก ๓๖ ฟุต
ยาว ๒๔ ฟุต ๑๑.๕ นิ้ว
สูง ๗ ฟุต ๖ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๒,๔๓๐ ปอนด์ (๑,๑๐๒ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๓๐ ไมล์ / ชม (๒๔๐.๗ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๐๔ ไมล์ / ชม (๑๙๒.๖ กม.)
พิสัยบิน ๘๐๐ ไมล์ / ชม (๑๔๘๑.๖ กม.)
เพดานบิน ๒๒,๙๐๐ ฟุต
ประจำการใน ทอ. พ.ศ. ๒๕๑๐ - ๒๕๓๓

 

บ.ชอ.๑
เครื่องบินกรมช่างอากาศแบบที่ ๑
(PL-2)
(พ.ศ.๒๕๑๗ - ๒๕๓๒)

PL-2 เป็น บ.ฝึกขั้นต้น ๒ ที่นั่งเคียงกัน ทอ.ได้ซื้อแบบแปลน PL-2 จาก บริษัท เพชแมนี แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
เมื่อ พ.ศ.๒๕๑๗ มาทำการสร้างเพื่อบินทดสอบ-ประเมินค่า จำนวน ๑ เครื่อง โดยมีวัตถุประสงค์ บ.ชอ.๑ เคยประจำการใน กองบิน ๕๓
    ประจำการใน ทอ. ปี พ.ศ. ๒๕๑๗ - ๒๕๓๒

บ.ชอ.๑
ผู้สร้าง กองทัพอากาศ
ประเภท ฝึกขั้นต้นเอนกประสงค์
เครื่องยนต์ โอ - ๒๙๐ - ดี - ๒ - บี ให้กำลัง ๑๓๕ แรงม้า
๒.๖๐๐ รอบ/นาที ๒ ที่นั่ง จำนวน ๑ เครื่อง
กางปีก ๒๘ ฟุต ๖ นิ้ว
ยาว ๑๙ ฟุต ๔ นิ้ว
สูง ๘ ฟุต ๘ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๑,๔๔๕ ปอนด์ (๖๕๕.๓ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๔๘ ไมล์/ชม. (๒๗๔ กม.)
ความเร็วเดินทาง ๑๓๐ ไมล์/ชม. (๒๔๐ กม.)
อัตราไต่ ๑,๖๐๐ ฟุต/นาที
เพดานบิน ๒๐,๒๐๐ ฟุต
พิสัยบิน ๔๐๕ ไมล์ (๗๕๐ กม.)

บ.ทอ.๔
เครื่องบินกองทัพอากาศแบบที่๔
(จันทรา)
(พ.ศ.๒๕๑๗ - ๒๕๓๒)

โครงการสร้างเครื่องบิน แบบ บ.ทอ.๔ เริ่มเมื่อ ๒๓ ก.พ.๒๕๑๔ เครื่องต้นแบบ บ.ทอ.๔ บินครั้งแรก เมื่อ
๒๕ ก.ย.๒๕๑๕ กรมช่างอากาศ ได้รับงบประมาณสร้าง บ.ทอ.๔ จำนวน ๑๒ เครื่อง สายการผลิต บ.ทอ.๔
เริ่มเมื่อ ๑ มิ.ย.๒๕๑๖ และมีพิธีมอบ บ.ทอ.๔ จำนวน ๑๒ เครื่อง เพื่อบรรจุ เข้าประจำการในกองทัพอากาศ เมื่อ
๒๖ ก.ย.๒๕๑๗ โดยเข้าประจำการใน รร.การบิน
    ปัจจุบัน บ.ทอ.๔ ใช้เป็นเครื่องบินฝึกนักบินพลเรือน ของกรมการบินพลเรือน กองทัพอากาศ

บ.ทอ.๔ เป็นเครื่องบินที่แผนแบบขึ้นโดยอาศัยเครื่องบินแบบ ดี ฮาวิลแลนด์ ชิปมังค์ เป็นมูลฐานโดยดัดแปลงและพัฒนาให้ทันสมัย มีสมรรถนะดีขึ้น คือ เปลี่ยนเครื่องยนต์จากเครื่องยนต์ สูบเรียง ๔ กระบอกสูบ แบบยิปซี เมเจอร์ กำลัง ๑๔๕ แรงม้า เป็นเครื่องยนต์สูบนอน ๖ กระบอกสูบ แบบคอนติเนนตัล กำลัง ๒๑๐ แรงม้า แผนแบบลำตัวและชุดหางใหม่ ให้มีคุณลักษณะดีขึ้นในด้าน เสถียรภาพและการบังคับ โดยเฉพาะการแก้คืนจากอาการควง แผนแบบและสร้างประทุนคลุมที่นั่งนักบินใหม่ และติดตั้งระบบเครื่องวัดประกอบการบิน และการเดินอากาศ รวมทั้งระบบไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์ สมัยใหม่อย่างสมบูรณ์ ทอ.๔ เป็นเครื่องบินแบบแรกของกองทัพอากาศ ที่ผลิตออกมาใช้งานภายหลังสงครามโลก
ครั้งที่ ๒ กองทัพอากาศ กำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ฝ.๑๗ ทอ.มีราคาค่าสร้างเครื่องละ ๗๕๐,๐๐๐.- บาท
    ประจำการใน ทอ. พ.ศ.๒๕๑๗ - ๒๕๓๒

บ.ฝ.๑๗ จันทรา (บ.ทอ.๔)
ผู้สร้าง กรมช่างอากาศ พ.ศ.๒๕๑๖ - ๒๕๑๗
ประเภท เครื่องบินฝึก ๒ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ไอโอ - ๓๖๐ เฮช ๒๑๐ แรงม้า ๑ เครื่อง
๒,๘๐๐ รอบ/นาที ผลิตโดยบริษัทคอนติเนนตัล
กางปีก ๓๔ ฟุต ๗ ๑/๔ นิ้ว
ยาว ๒๕ ฟุต ๗ นิ้ว
สูง ๗ ฟุต ๑๑ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๒,๔๐๐ ปอนด์ (๑,๐๘๘.๔ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๖๐ ไมล์/ชม. (๒๙๖.๓ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๔๐ ไมล์/ชม. (๒๕๙.๒ กม.)
พิสัยบิน ๖๓๐ ไมล์ (๑,๑๖๖.๗ กม.)
เพดานบิน ๑๕,๐๐๐ ฟุต

บ.ทอ.๕
เครื่องบินกองทัพอากาศแบบที่๕
(พ.ศ.๒๕๐๙)

บ.ทอ.๕ เป็น บ.ที่ ทอ.เริ่มสร้างขึ้นเองเมื่อ พ.ศ.๒๕๐๙ และมีการแก้ไขแผนแบบใหม่ อีกหลายครั้ง และในปี
พ.ศ.๒๕๒๗ ได้ทำการทดสอบบินอยู่ประมาณ ๑๒ นาที จึงบินกลับมาลงได้โดยเรียบร้อยและปลอดภัย บ.ทอ.๕ เป็น บ.เครื่องแรกที่โครงสร้างหลักเป็นโลหะล้วน แผนแบบและสร้างโดยทีมงานกิจการสร้างเครื่องบินของ ทอ.ซึ่งมิได้รับความช่วยเหลือจากต่างประเทศ
    บ.ทอ.๕ เป็น บ.ประเภทเครื่องบินฝึกขึ้นสูง ๒ ที่นั่งหน้า - หลัง และสามารถใช้เป็นเครื่องบิน ประเภทตรวจการณ์หน้าได้ ลักษณะที่ผิดแปลกไปจากเครื่องบินทั่วไป คือ ใช้เครื่องยนต์กังหัน เพลาชนิด ใบพัดให้แรงผลัก โดยมีชุดเครื่องยนต์ติดคงอยู่ส่วนท้ายลำตัว ส่วนหางเป็นชนิดแพนหางสูง ลำตัวหางแฝดและฐานเป็นแบบ ๓ ล้อ ชนิดบังคับเลี้ยวล้อหัว
    ไม่ได้ประจำการ เนื่องจากรอผลการทดลองในการใช้ เป็น บ.ฝึกขั้นปลาย

บ.ทอ.๕
ผู้สร้าง กองทัพอากาศ (กรมช่างอากาศ)
ประเภท ฝึกบินชั้นสูงและควบคุมอากาศยานหน้า - หลัง
เครื่องยนต์ อัลลิสัน ๒๕๐ - บี ๑๗ กังหันใบพัด ๓ กลีบ กำลัง ๔๒๐ แรงม้า
(๓๑๓ เค ดับเบิลยู) ๑ เครื่อง
กางปีก ๓๒ ฟุต ๔ นิ้ว
ยาว ๓๑ ฟุต ๓ นิ้ว
สูง ๑๐ ฟุต
น้ำหนักรวม ๔,๖๕๐ ปอนด์ (๒,๑๐๘.๘ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๒๐๐ น๊อต
อัตราเร็วเดินทาง ๑๘๐ น๊อต
พิสัยบิน ๕๔๐ ไมล์ (๑,๐๐๐ กม.)
เพดานบิน ๑,๕๐๐ ฟุต
บินทดสอบครั้งแรก ๕ ตุลาคม ๒๕๒๗

บ.ทอ.๒
เครื่องบินกองทัพอากาศแบบที่ ๒
(พ.ศ.๒๕๐๐ - ๒๕๐๔)

บ.ทอ.๒ เป็น บ.ที่ ทอ.ไทยสร้างขึ้นปี พ.ศ.๒๕๐๐ โดย ชอ.ได้ดัดแปลงมาจาก บ.บีชคร้าฟ โบนันช่า โมเดิล ๓๕ ซึ่งเป็น บ.สื่อสารที่ ทอ.ปลดประจำการแล้ว การดัดแปลงนี้ได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่ แผนแบบประทุนห้องโดยสารใหม่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้เปลี่ยนชุดหางจากรูปตัววี เป็นหางแบบธรรมดา ใช้เวลาสร้าง ๑๑ เดือน และได้ทำการทดลองบินเป็นครั้งแรก ในวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๐๑
    เนื่องจาก บ.ทอ.๒ เป็นเครื่องบินพลเรือน จะต้องดัดแปลงอุปกรณ์การบินให้เข้ากับมาตรฐานของ กองทัพอากาศ แต่ด้วยเหตุขัดข้องหลายประการ จึงถูกถอดแยกชิ้นส่วนเพื่อรอการจำหน่าย ในปี พ.ศ.๒๕๐๔
    ต่อมาใน พ.ศ.๒๕๐๘ กรมการบินพลเรือน ได้ขอให้ กรมช่างอากาศ ทำการประกอบ บ.ทอ.๒ อีกครั้ง เพื่อใช้ฝึก สมาชิกสโมสรการบินพลเรือน จนแล้วเสร็จในเดือน พฤษภาคม ๒๕๑๐ และทำการทดลองบิน เมื่อ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๑๐ เข้าประจำการใน หน่วยฝึกบินพลเรือน
    ประจำการใน ทอ. พ.ศ.๒๕๐๐ - ๒๕๐๔

บ.ทอ.๒
ผู้สร้าง กองทัพอากาศ (กรมช่างอากาศ)
ประเภท ธุรการ ๔ ที่นั่ง
เครื่องยนต์ คอนติเนนตัล อี - ๑๘๕ - ๘ กำลัง ๑๘๕ แรงม้า
๑ เครื่อง
กางปีก ๓๗ ฟุต ๙ ๗/๘นิ้ว
ยาว ๒๕ ฟุต ๑/๒ นิ้ว
สูง ๘ ฟุต ๑๑ ๑/๔ นิ้ว
น้ำหนักรวม ๒,๖๐๐ ปอนด์ (๑,๑๗๙.๑ กก.)
อัตราเร็วขั้นสูง ๑๘๒ ไมล์/ชม. (๓๓๗ กม.)
อัตราเร็วเดินทาง ๑๓๙ ไมล์/ชม. (๒๕๗.๔ กม.)
พิสัยบิน ๘๒๘ ไมล์ (๑,๕๓๓.๔ กม.)
เพดานบิน ๒๕,๐๐๐ ฟุต

กลับไปด้านบน